Maar er is nóg een vorm van communicatie in de wetenschap: het symposium. Een grote groep wetenschappers met gelijke interesse komen één of meerdere dagen samen om naar lezingen te luisteren. Zo zijn er hele specifieke symposia speciaal voor organisch chemici die werken aan dendrimeren, maar er zijn ook grotere symposia voor een groter publiek. Eind vorig jaar bijvoorbeeld, deden we live verslag van CHAINS 2011, een symposium voor alle chemici in Nederland, georganiseerd door de grootste organisatie die onderzoeksgeld uitgeeft, NWO.

Zo is er ook jaarlijks een symposium voor scheikundestudenten uit Nederland: het PAC-symposium. Over een maand, 8 maart, kun je in Leiden een hele dag luisteren naar lezingen door interessante scheikundigen. Voor de meeste scheikundestudenten is dit een eerste kennismaking met het hele symposium-gebeuren. De lezingen zijn niet té ingewikkeld, het is vrij groot en elk jaar wordt er afgesloten met een gezamelijk diner. Ik vond het altijd érg leuk om naar dit symposium te gaan.

Vorig jaar kwam bijvoorbeeld The Professor van The Periodic Table of Videos spreken, Martyn Poliakoff. Dit jaar is het hoogtepunt Peter Atkins. De meeste scheikundigen kennen hem van de tekstboeken die hij schreef, met hits zoals daar zijn “Physical Chemistry” en “Inorganic Chemistry”. Klassiekers. En hij spreekt aan het einde van de dag, dus het zal een algemeen en licht praatje zijn. Ik verwacht een knaller.

Afbeelding © Marte van der Linden & Ellen Landman

Je kan je vanaf deze week hier opgeven voor het symposium. Het thema van dit jaar is “Breaking boundaries”, dus dat kan alle kanten opgaan. Voor het geld hoef je het niet te laten, omdat de dag zelf €5 kost voor scheikundestudenten die aangesloten zijn bij specifieke scheikundeverenigingen, plus €15 voor het optionele diner. Ik stel voor dat alle studenten zich zo snel mogelijk opgeven, want dit is echt een prachtige gelegenheid om kennis te maken met scheikunde-symposia.

Wat? PAC-symposium 2012
Waar? Gorlaeus Laboratoria, Einsteinweg 55, Leiden (adres)
Wanneer? 8 maart 2012
Prijs? €5 + €15 opt. diner
Registratie? Hier.

Over Aldo

Mijn naam is Aldo G. M. Brinkman en ik ben promovendus aan de Technische Universiteit Delft. Ik doe nu onderzoek naar veldeffect transistor-sensors. Stel je twee blokjes metaal voor, met daartussen een stukje geleidend materiaal. Je zou nu de elektrische eigenschappen van het tussenliggende materiaal kunnen meten door contact te maken met de blokjes metaal. Wat ik nu doe, is het tussenliggende materiaal zó kiezen, dat als er een bepaald (geladen) deeltje in de buurt komt, de elektrische eigenschappen die gemeten worden, veranderen. De twee metalen blokjes met daartussen een ander materiaal is de transistor en dat (geladen) molecuul zorgt voor het zogenaamde veldeffect. Samen vormt het de sensor. Helaas mag ik niet zeggen welke materialen ik gebruik of wat voor soort moleculen ik probeer te meten, totdat ik mijn bevindingen in een wetenschappelijk artikel heb gepubliceerd.

Als je mij persoonlijk wil volgen, kun je meer over mij lezen op mijn persoonlijke website.

Over Mark

Ik heet Mark Vis en ben promovendus aan de Universiteit Utrecht. Vier jaar lang doe ik onderzoek bij de vakgroep “Fysische en Colloidchemie” over het maken van emulsies zonder vet of olie. Veel voedingsmiddelen danken hun textuur aan het niet mengen van water en olie/vet. Mayonaise is bijvoorbeeld een sterk geconcentreerde emulsie van oliedruppeltjes in water. Mijn onderzoek gaat erover of stabiele emulsies ook zonder olie te maken zijn. Wellicht is dit mogelijk met biopolymeren zoals dextraan (een polysacharide) en gelatine (een bewerkt eiwit). Dextraan en gelatine lossen namelijk allebei goed op in water, maar mengen niet met elkaar wanneer ze opgelost zijn in water. Het is echter nog nooit goed gelukt om een stabiele emulsie van waterige dextraan-druppeltjes in een gelatine-oplossing te maken (of omgekeerd), en tijdens mijn onderzoek wil ik gaan bekijken of dat mogelijk is, en zo ja, hoe.

Woensdag 30 november: De laatste congresdag

16.30h — Ik ga naar huis. Het was een prachtig congres maar nu ben ik echt gesloopt. Volgend jaar weer.

15.45h — Uitreikingen van de posterpresentatie-prijzen. En zoals dat gaat met dat soort uitreikingen, verslapt de aandacht in de zaal. Posters uit verschillende thema’s krijgen een prijs. De jury is zoals gebruikelijk lovend over de kwaliteit van de posters en de presentaties. Tot slot wordt iedereen die mee heeft geholpen aan het congres van harte bedankt. Ik ben zelf ook erg tevreden. Mijn eerste echte grote congres. Geweldig. Perfect.

14.40h — De closing lecture van Avelino Corma gaat over anorganische chemie en katalyse. Dat mag ook wel, want de meeste keynote lectures hadden een keihard biochemisch thema. Ik heb eens rondgevraagd en schattingen naar hoeveel biochemici er in Nederland zijn, zijn rond de 30–40%. Krap zes van de negen praatjes was biochem en dat viel meerdere mensen op.

De presentatie van Avelino Corma is de laatste van het congres.

13.35h — De laatste heerlijke lunch. Men is duidelijk een beetje moe. De koffie is niet aan te slapen. Drie dagen congres is lang en het feest van gisteravond heeft ook z’n tol geëist. Ondanks dat niemand klaagt, heb ik al wel iemand in slaap zien vallen boven haar lunch. Snap ik wel een beetje. De lounge is ook wel heel erg chill.

De laatste keer lunch in de lounge. Het is duidelijk wat rustiger, zo op deze laatste congresdag.

11.30h — Vanochtend zijn de laatste parallelle presentatiesessies. Over twee uur zijn er 128 parallelle praatjes gegeven. Een enkele presentatie de afgelopen paar dagen was echt ronduit slecht, maar deze vier zijn heel erg goed. Toegegeven, ze sluiten ook wel goed aan op m’n eigen interesse.

De laatste 20-minuten parallel-praatjes die ik bijwoonde waren erg goed.

09.00h — De wake up call van vandaag zal ik later hieronder embedden. Een overzicht van de tweede congresdag.

http://www.youtube.com/watch?v=t7qeGdg6lcc

08.55h — ‘s Ochtends in de ontbijtzaal van het hotel kom ik prof. Chad Mirkin tegen. Zo zit ik rustig aan m’n bammetje, en zo schud ik zijn hand. Wow.

Dinsdag 29 november: De tweede congresdag

22.00h — Als afsluiting van vandaag spelen The Coronas het dak van DeFabrique. En zoals iedereen weet: zet 400 chemici in een danszaal met een coverbandje en het feest barst los. Na een paar biertjes. Markant detail: ik heb een paar prof’s zien dansen. Daar kan menig aio nog wat van leren.

Ik vergeet steeds maar dat we op een congres zijn. The Coronas spelen het dak van DeFabrique.

20.25h — Wow. Allememaggies. Chad Mirkin is een gigantische chemicus en hij staat hier het beste praatje te houden dat ik ooit heb gehoord. Hij is aardig, hij maakt grappen, het is persoonlijk doch professioneel, er zit diepte in, alles. The real deal. Dit is nou wat we een inspirerend praatje noemen. Onthoud dit: spherical nucleic acids (SNA) zijn nieuw, hip en veelbelovend. Het gaat helpen Alzheimer en kanker te genezen. Misschien.

De keynote lecture van prof. Chad Mirkin is een van de beste praatjes die ik in jaren heb gehoord. Werkelijk waar, ik heb er zin van gekregen om tot diep in de nacht in het lab te blijven werken.

20.15h — De resultaten van CHAINSreaction zijn binnen. De introductie van de CHAINSreaction zijn te zien in onderstaand filmpje.

http://www.youtube.com/watch?v=qqyNCU2T8t4

16.05h — Yes. Het internet lag er eventjes uit. Een uur of twee heeft niemand tijdens de parallelle praatjes kunnen Wordfeuden op het gratis WiFi van T-Mobile. Maar nu zijn we weer online. Hoera.

13.30h — De CHAINSreaction is dood. Haha, nee grapje. Er waren veel momenten dat deze zaal stampesvol was. Deze foto heb ik gemaakt tijdens een parallel-lezing. Waar ik me wel zorgen over maak: als die drie grote vragen die gesteld zijn, beantwoord worden, zit wel de helft van het congrespubliek in één klap zonder werk. Als dat maar goed gaat.

De stand van CHAINSreaction op een moment dat er veel parallel-lezingen aan de gang zijn. Vooraan op de stand staat een computer waar congresgangers live de voortgang van de queeste kunnen volgen.

10.45h — om te vieren dat NWO, de organisator van CHAINS 2011, 55 jaar bestaat, wordt er een wetenschapsquiz chemie gehouden. Onze charmante presentatrice is niemand minder dan Lottie Hellingman, die ook de Nationale Wetenschapsquiz organiseert.

Op CHAINS wordt er een kleine wetenschapsquiz georganiseerd. Bert Meijer zei terloops: Science is done by young people.

09.40h — in een korte video worden de studenten geïntroduceerd die CHAINSreaction gaan doen. Deze studenten kun je live volgen op Twitter via #CHAINSr. Met die -r. Zoals ik al eerder schreef op de CHAINSblog zullen deze studenten een aantal grote wetenschappelijke vragen beantwoorden door middel van interviews met congresgangers en vooraanstaande wetenschappers. De antwoorden zijn beschikbaar op computers hier in de vorm van mindmaps.

De studenten achter CHAINSreaction zullen in de vorm van een mind map antwoorden visualiseren op drie verschillende grote wetenschappelijke vragen.

08.55h — Goeiemorgen. Dit is een Wake up call. In een korte video wordt de eerste conferentiedag samengevat. Ik ga ernaar op zoek zodat ik hem hieronder kan embedden.

http://www.youtube.com/watch?v=PNBkSEYSPT4

08.30h — Op weg naar de conferentielocatie raak ik aan de praat met een mevrouw van de KNAW. Toen ik haar vertelde dat we onze blog zelf hosten op onze eigen server, noemde ze me een nerd.

Maandag 28 november: De eerste congresdag

23.15h — Na het praatje van Michael Braungart begon de borrel. Nu eindelijk terug op m’n hotelkamer. Wel een beetje moe nu. Tot morgen.

20.00h — Afsluiting van vandaag is een lezing van Michael Braungart, de Duitse chemicus achter “Cradle-to-cradle.” Zijn idee is dat er in de levensloop van een product niet alleen gekeken moet worden van ontwerp-tot-vuilnisbelt (“cradle-to-grave”), maar dat een écht verantwoorde maatschappij volledig recyclebare producten gebruikt. Vloerkleden zouden niet alleen van milieuvriendelijke materialen gemaakt moeten worden, maar zouden ook lucht-verversend kunnen (moeten) werken. Chemisch heeft Michael Braungart wel een goed punt, al vind ik het jammer dat hij geen voorbeelden even goed uitdiept. Het is duidelijk dat hij dit praatje veel voor niet-chemici doet, maar dit publiek zou best een beetje uitdagende presentatie kunnen waarderen. Retorisch vind ik het ook niet altijd even goed kloppen.

De “Cradle-to-cradle”-lezing van Michael Braungart viel niet bij iedereen in goede aarde. Maar wel erg interessant.

17.35h — De laatste parallelsessies zitten erop. Tijd voor het avondeten. Er lopen schalen met loempiaatjes rond, er is een patatkraam, er zijn maaltijdsaladea te krijgen en ik begreep dat er ook ergens een Chinees verstopt zat in een van de zalen. Markant detail aan de patat: in tegenstelling tot de patat die ik normaal eet, smaken deze alsof ze echt gemaakt zijn van aardappelen in plaats van naar synthetische zetmelen.

Raar. Zulke lekkere patatten heb ik nog nooit op een festival---euhm---congres gehad. Ook de vegetarische loempiaatjes en pizza zijn goed te hachelen.

15.10h — Zo. Pauze. De sessies bestaan uit vier praatjes van elk 20 minuten. Bij elkaar is dat best even een concentratiesprint. Maar gelukkig zijn daar de koffiepauzes. Afgezien van de wetenschappelijke aard van het congres krijg ik wel een enorm festival-gevoel. Maar het rare is dat er overal kleine snacks te krijgen zijn, het eten (pizza en hapjes van kleine stands) prima en de koffie is zelfs goed. Ik ben onder de indruk.

Koffiepauze in een van de zaaltjes met kraampjes. Achter me staat hier een enorme koffie en dranken stand; voor me de

13.50h — De eerste praatjes zitten erop. Enorm interessant. Ik heb al meermalen gehoord dat dit het grootste scheikundecongres in Nederland ooit is, maar helaas merk ik dat ook. De locatie “DeFabrique” is erg mooi, enorm groot, maar toch al krap. Als er volgend jaar meer wetenschappers komen, zal de organisatie NWO serieus moeten nadenken of DeFabrique dan nog geschikt is.

Tussen de lezingen door is er tijd om te wisselen van zaal. Voordeel is dat je een heleboel praatjes kan volgen. Nadeel is dat ~1k+ wetenschappers proberen zich te herschikken.

10.45h — De openingslezing is door Nobelprijswinnaar Roger Kornberg. Hij vertelt natuurlijk over zijn onderzoek naar hoe DNA wordt vertaald naar RNA. Een begunstigd spreker. Stel je voor dat je voor een breed scheikundig publiek, bestaande uit ruim duizend wetenschappers, mag spreken over je onderzoek. Ook een videoboodschap van staatssecretaris Halbe Zeilstra.

Staatssecretaris Halbe Zeilstra vertelde in een videoboodschap dat hij helaas niet aanwezig kon zijn.

10.00h — Had ik al gezegd dat de organisatie van CHAINS enthousiast was? Of dat ze voor nooit-vertoonde evenementen gaan? De openingsact is een CHAINS-lied met lasershow. Om me heen vallen een aantal monden open.

Openingsact van CHAINS2011. Ik ga op zoek naar de songtekst en zal die later hier linken. De lasershow is erg gaaf.

08.45h — Bij binnenkomst valt direct op hoe netjes het inchecken gaat. Waar bij andere congressen de bezoekers hun pas nog zelf uit een enorme kaartenbak moesten zoeken, wordt hier ter plekke het juiste kaartje uitgeprint. We worden doorgeleid naar zalen waar koffie, thee en hapjes klaarstaan. De de pizzatent van “Al Capone” belooft échte Italiaanse pizza. Lijkt me sterk. Ondanks dat er ruim duizend bezoekers zijn, zie ik gelukkig veel bekende gezichten.

Zondag 27 november: Opbouwen

20.00h — Zo, opbouw is nu echt bijna klaar. Ook de organisatie gaat nu naar het hotel. Maar op het laatste moment moet ik toch nog even meekomen. Dinsdag vind CHAINSreaction plaats en dat wordt onthult. Letterlijk. Nu staat er nog een enorme tent met een doek er overheen. Ik ben enorm benieuwd hoe het gaat worden. Hierbij alvast de sneak preview voor dinsdag:

Dinsdagochtend wordt CHAINSreaction onthuld. Tot die tijd een grote doek erover.

19.20h — ‘s Avonds de soundcheck. Morgenochtend bij de opening worden we begroet met zang en lichtshow. De organisatie verzekert me ervan dat er nog nooit een wetenschappelijk congres op zo’n manier geopend is. Ik zou het niet weten, maar ik kan het me heel goed voorstellen. Wat een show. Ik ben enorm benieuwd wat men er morgen van zal vinden.

Soundcheck van de openingsact, inclussief lichtshow. Wow. Morgenochtend voor

15.05h — Aangekomen op het terrein van DeFabrique. Buiten is het erg leeg, maar achter de eerste de beste deur wordt een lasershow voorbereid. Ik vraag of ik goed zit. Direct wordt ik doorgestuurd naar de organisatie die me een uitgebreide rondleiding geeft. Het complex is enorm en overal is er wel iemand aan het opbouwen. De algemene indruk is meer alsof er een festival wordt opgetuigd dan een wetenschappelijk congres. Naast de enorme planaire zaal en verschillende parallel-zaaltjes zijn er bars, zithoeken en lounges. De organisatie legt uit dat er overal een WiFi-netwerk in de lucht hangt dat vrij te gebruiken is. Ook zijn er verschillende standjes waar (ook gratis) gegeten en gedronken kan worden. In elke zaal staat een enorme tv-scherm waarop afwisselend het programma en de Twitter-fountain wordt getoond. Voor de smartphone-gebruikers is het programma te bekijken op m.chains11.nl.

Tussen de lezingen door kunnen de bezoekers van scheikundecongres CHAINS op verschillende plaatsen ontspannen met een hapje en een drankje. Hier wordt nog druk opgebouwd.

1. Vertel in de reacties hieronder waarom jij zo goed bij het Discovery Festival past (waarom houd jij van experimenten, muziek, wetenschap, kunst en dans);
2. ‘Like’ ons op Facebook (en/of like dit bericht) en vertel ons daar waarom jij zo graag naar het Discovery Festival 2011 wil;
3. Volg ons op Twitter en re-tweet dit bericht.

Doe dit allemaal vóór vrijdag 16 september. We kiezen zelf de winnaars pseudo-random en we berichten je via mail/Facebook/Twitter. Als je niet binnen 48 uur op onze uitslag reageert zullen we helaas de kaartjes aan iemand anders moeten geven. We willen toch niet dat die kaartjes verloren gaan. Kortom, reageer, like, re-tweet en laat de nerd in je naar buiten komen.

Een detail uit het persbericht over het Discovery Festival 2011:

In het wetenschapsprogramma dit jaar opvallend veel live wetenschappelijk experiment op basis van beweging: De onderzoekers achter het pijnonderzoek doen dit jaar onderzoek naar het verschil tussen denken en doen, we gaan balletje trappen met een shutter bril, en met de Mobile Eye Tracker onderzoeken we waar de blik van onze bezoekers blijft hangen. En verder: MacGyver scientist Ralf Hut, 20PK micropresentaties, Brain Computer Interface for Music, Foldit en nog veel meer wetenschapsprogramma.

Het kunstprogramma in The Body Lab draait dit jaar om het lichaam als laboratorium. Een interactieve installatie ‘matcht’ hartslagen van bezoekers, een kunstenaar doet onderzoek naar ‘de gekrompen mens’, een expositie die een bijzondere kijk op het lichaam geeft, een Cardboard Robot Battle en zo kunnen we wel even door gaan. En dan hebben we het nog niet eens over The Graduation Show gehad, met het beste werk van net afgestudeerde kunstacademie studenten.

Ook dit jaar weer muziek in overvloede, en we gaan tot 4 uur ‘s nachts door. Op het dak van NEMO draaien Presk en Mattheis de sterren van de hemel. Renkas doet een live set, Fellow neemt percussionisten en een VJ mee, Distant Drummers gaan op zoek naar de mens in de machine, Lustige Lola & Weltschmerz bouwen een feestje, en Cinnaman doet zijn dampende Lowlands-set nog even dunnetjes over.

Kortom: het programma is zo goed als rond!
Lees/bekijk/beluister alle programmaonderdelen op www.discoveryfestival.nl

Dus laat het ons hieronder, op Facebook of op Twitter weten en win die kaartjes.

Als je zelf wel vakantie hebt en besluit het strand op te gaan, pas dan wel op voor de ampullen calciumcarbide (CaC₂) die zijn gevonden aan het strand van Egmond aan Zee. Calciumcarbide, ook wel carbid genoemd, is niet direct gevaarlijk en al helemaal niet zwaar giftig zoals sommige nieuwsbronnen beweren (al moet je het natuurlijk niet opeten), maar dat glas in je voet is niet ideaal. Gewoon netjes de autoriteiten waarschuwen. En als je met carbid wilt spelen, doe je dat gewoon met nieuwjaar met het carbidschieten.

Calciumcarbide-ampul op het strand van Egmond aan Zee.

Wil je wel op vakantie, maar weet je nog niet waarheen? Raadpleeg dan de Google Map to Weird Experiments voor inspiratie. De kaart bevat een overzicht van rare experimenten en hun locaties, zoals het meten van het Dopplereffect met een stoomtrein in Nederland (traject Utrecht—Maarssen), proberen te wennen aan een dag-nachtritme van 28 uur in plaats van 24 uur (Mammoth Cave, Kentucky, VS), en onderzoeken of de tijd daadwerkelijk langzamer lijkt te gaan als je bang bent (Zero Gravity Amusement Park, Dallas, VS).

Fijne vakantie!

Wanneer je niet bent ingelogd op onze site en toch wilt reageren, moet je een zogeheten CAPTCHA invullen. Dat betekent dat je twee woorden moet overtypen die in een plaatje staan afgebeeld. Computers zijn hier niet zo goed in, dus daarmee laat je zien dat je geen spammer bent. Het systeem dat wij gebruiken is reCAPTCHA. Hierbij worden de woorden die je invult ook nog nuttig gebruikt, namelijk voor het digitaliseren van boeken.

We begrijpen echter dat het irritant is om steeds twee woorden te moeten overtypen als je wilt reageren, vooral als je wat vaker op onze site komt. Daarom kun je voortaan ook inloggen op onze blog met verschillende diensten, zoals je Google- (lees: Gmail), Twitter- en Hyves-accounts. Ben je eenmaal ingelogd, dan kun je direct reageren en hoef je geen naam, e-mailadres en CAPTCHA meer in te vullen. Je kunt inloggen door in het reactieformulier op ‘t juiste icoontje te klikken, of door in het Meta-menu (verplaatst naar rechtsboven) op inloggen te klikken. Wil of kun je niet inloggen met één van de genoemde diensten, dan kun je ook een gebruikersnaam aanmaken door in het Meta-menu op registreren te klikken.

In de toekomst willen we het ook mogelijk maken om je Facebook en Windows Live (lees: Hotmail) accounts te gaan gebruiken om in te loggen, maar dat vereist nog wat werk. We laten het weten als dat werkt.

Mocht je onverhoopt tegen problemen aanlopen, andere rare dingen tegenkomen of het er niet mee eens zijn, laat het dan weten in de reacties of vul het contactformulier in.