Chemical flash

Voor sommigen is vandaag de dag om aan een thesis te gaan beginnen. En om niet overwerkt te geraken, hier iets ter procrastinatie.  Twee braintrainende flashgames met een chemische tint.

Alchemy. Met het idee van het spel Set acherin je hoofd: leg runen met dezelfde vorm óf kleur naast elkaar. Als een rij of kolom vol is, tetrist hij weg. Ook geschikt voor de mac.

Atomica. Zet ‘atomen’ van dezelfde kleur naast elkaar. Vierkantjes (2×2) van dezelfde kleur leveren punten op, 2×3 rechthoeken meer. Grotere figuren misschien nog meer, maar ik zie niet hoe je die zou kunnen maken. Geen garantie voor de mac, maar op die van mij deed hij het.

De makers beweren dat hun games ook op de Mac werken (al geven ze geen garantie), maar mijn firefox crashed continue na 10 minuten spelen. Misschien wel beter ook.

Wetenschapper in één dag

Ben jij 8 tot 14 jaar en heb je morgen niks te doen? Wil jij ook wel eens weten hoe het is om een wetenschapper te zijn? Kans maken op een ontmoeting met een scheikundejongen? Morgen (zondag 19 april) in het Universiteitsmuseum Utrecht organiseert Culturele Zondagen een dag ontdekken en proberen. Ook voor ouders en andere belangstellenden. De begeleidende opdrachten zijn echt heel leuk voor andere geïnteresseerden dan de kinderen. Het programma is van 12.00 tot 16.00 uur en de toegang is gratis. Meer informatie vind je op de site, waar onder andere deze promo staat:

Beweeg een vloeistof met een magneet, ontdek nieuwe planeten met een speciale bril en leer door te sporten over onderzoek naar medicijnen! In het Universiteitsmuseum en in museum & sterrenwacht Sonnenborgh krijgen kinderen van 8 tot 14 jaar vandaag de kans om in één dag te worden opgeleid tot wetenschapper. Uitdagende activiteiten en verwonderende experimenten leiden je door het nieuwste Utrechtse bètaonderzoek. Ook is er de hele middag spannend sciencetheater! Als je de opdrachten volbrengt, wacht je behalve een diploma ook nog een mooie verrassing. Bovendien zullen de diploma’s worden uitgereikt door Nobelprijswinnaar professor Gerard ’t Hooft!

edit: Ik heb de begeleidende opdrachten in .pdf format en toestemming gekregen om ze hier te linken.

Over water lopen? Het kan!

Er bestaan waterdiertjes – zoals de vijverloper – die letterlijk op water kunnen staan. Dit danken zij aan de oppervlaktespanning van water. Ons mensen lukt dat niet: daarvoor zijn we te zwaar. In de winter kun je, als het een tijdje stevig vriest, wél over water lopen of schaatsen. Maar dat is natuurlijk flauw, want ijs is geen vloeistof.

Wat wel kan is lopen over een mengsel van maïzena (maiszetmeel) en water. Dit mengsel is een niet-Newtoniaanse vloeistof. Dit betekent dat de stroperigheid (met een duur woord viscositeit) afhangt van de kracht die je op zo’n vloeistof uitoefent. Ook de snelheid waarmee je die kracht uitoefent, maakt uit. Er bestaan vloeistoffen waarbij de viscositeit toeneemt bij grotere krachten, maar ook waarbij die afneemt. Bij het mengsel van maïzena en water neemt de viscositeit enorm toe als je snel een grote kracht uitoefent. Sla je dus hard op zo’n mengsel, dan wordt het oppervlak hard en veert je hand terug. Je kunt er zelfs overheen lopen.

httpvh://www.youtube.com/watch?v=RUMX_b_m3Js

httpv://www.youtube.com/watch?v=f2XQ97XHjVw

Wanneer, zoals bij maïzena, de viscositeit hoger wordt als je een kracht uitoefent, noemen we dit shear thickening. Gebeurt het omgekeerde en wordt de vloeistof minder stroperig, dan heet dat shear thinning. (Een correcte Nederlandse vertaling voor deze benamingen heb ik helaas niet kunnen vinden.)

Shear thinning wordt in de praktijk heel veel gebruikt. Neem bijvoorbeeld verf. Dat wil je gemakkelijk kunnen roeren en gemakkelijk op de muur kunnen aanbrengen. Maar als het eenmaal op de muur zit, mag het er niet vanaf druipen. Verf heeft dus, in stilstand, een hele hoge viscositeit. Ga je krachten uitoefenen, dan wordt het een stuk minder stroperig. Ook ketchup, mayonaise, haargel, tandpasta en bloed zijn voorbeelden van producten waarbij het erg prettig is dat ze deze eigenschap hebben.

Ook shear thickening kun je zelf ervaren. Niet alleen kun je maïzena met water mengen, er bestaat ook speelgoed in de vorm van Silly Putty. Dit stuitert als je het laat vallen en breekt als je er stevig aan trekt. Je kunt het echter ook in allerlei vormen kneden. Silly Putty kun je kopen, maar het is natuurlijk veel leuker om het zelf te maken!

Moleculair koken

Wat kan een chemicus die van koken houdt zich nou nog meer wensen? Een kookboek voor de moleculair gastronoom. Ik kreeg ‘Cook & Chemist‘ door Eke Mariën (kok) en Jan Groenewold (chemicus). En het vervolg ‘Meer recepten uit de moleculaire keuken van Cook & Chemist‘.

Cook & Chemist

Na een voorwoord door de grondlegger van het moleculaire koken (Hervé This) en een inleiding door de schrijvers begint het echte werk: het hoe-en-wat achter koken. Mariën en Groenewold leggen simpel uit waarom tijdens het koken dingen gebeuren in de keuken. Sommige smaakstoffen lossen op in water, anderen in olie. Sommigen komen dus beter in de lucht terecht, anderen juist niet. En daar kun je mee spelen. Met het maken van schuimen bijvoorbeeld: als je een laag melkschuim op je koffie doet, smaakt dit heel anders dan als je de melk door je koffie heen roert. Dit komt doordat andere smaakstoffen (die in lucht oplossen en dus opgesloten zitten in de luchtbelletjes van je schuim) zo vrij komen in je mond.

De schrijvers vinden het niet erg om dingen simpeler voor te doen dan dat ze zijn. Ik denk vaak ‘ja maar, hoe…’ en veel dingen worden overgeslagen. Enzymen zijn eiwitten die reacties versnellen, maar in het boek lijkt het alsof alle enzymen knippen. ‘Eiwitscharen’ knippen eiwitten. En eiwitscharen zijn van eiwitten gemaakt. Knippen die zichzelf dan? Nee, dat weet ik best, die knippen hele specifieke eiwitten. Het lijkt net alsof eiwitten heel passief zijn. In hoofdstuk een wordt ook geschreven dat eiwitten smaak geven als ze geknipt zijn. Dat is natuurlijk ook niet altijd waar. Maar het legt wel gemakkelijker uit, door de wereld veel gemakkelijker voor te doen.

Toch ga ik lekker een paar recepten uitproberen (toffee-caramelsaus waarin eiwitten en suikers binden tot smaakstoffen) en dan krijgen jullie van mij weer te horen hoe dat was.

Fijne Pasen,

Aldo