Heeft de chemie toekomst?

Toen ik die vraag las, “Heeft de chemie toekomst?”, draaide m’n maag om. Ik vind dat net zoiets als vragen of het Internet toekomst heeft. Of nadenken.

Heeftdechemietoekomst.nl is een website door onze vrienden van de VNCI en ging vorige week live. Dat stelde me al een beetje gerust. Na de website bekeken te hebben, ben ik oprecht onder de indruk. Nette, overzichtelijke site. Geen gezeur, maar to the point. Er is een probleem en dat moet aangepakt worden. De chemische industrie is groot en levert Nederland veel werk en geld op, maar toch gaat het mis. De twee grootste problemen op dit moment zijn, dat er te weinig Nederlandse scholieren voor een fatsoenlijke bètastudie kiezen, en dat er enorm veel hoogopgeleide Aziatische afstudeerders staan te popelen om hun land verder te helpen. Dat laatste is an sich natuurlijk heel mooi voor die landen, maar het zou toch jammer zijn als dat ten koste gaat van de Nederlandse economie.

Die website van de VNCI, ik noem hem nog maar eens, is niet zo’n rare reclamesite, maar een manier om na te denken over hoe de chemische industrie er in 2050 uit moet gaan zien. Er wordt een overzicht gegeven van publicaties over waarom chemie belangrijk is en waar de chemische industrie op moet letten. Een pagina over achtergrond geeft feiten en cijfers. Ook is er een agenda waar evenementen worden aangekondigd en een overzicht van discussies op LinkedIn. Ik ben erg onder de indruk van de enorme kwaliteit van de site.

Maar toevallig toevallig: afgelopen maandag zond Tegenlicht de uitzending ‘Nederland buiten kennis’ uit. Een documentaire over de kenniseconomie van Nederland en waarom die kapot aan het gaan is. Een film door mannen in pakken. Nu heb ik het niet zo op mannen in pakken, maar ik ben het wel akelig eens met deze mannen in pakken.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Kortom: gebruik deze vrijdag om naar de uitzending van Tegenlicht te kijken en raak bezorgd. Owja, en elke keer als je een politicus hoort die roept dat hij trots is op ‘Nederland als kenniseconomie’, spuug hem/haar in z’n gezicht, trek’m aan z’n das en vraag waarom hij niets doet-dan.

Een goudvis en vloeibare stikstof

Er zijn experimenten die je eigenlijk gewoon helemaal niet hoort te doen. Een levende goudvis in de vloeibare stikstof (-196°C) gooien is zo’n experiment. Een docent deed het. Kijk en huiver.

httpvh://www.youtube.com/watch?v=wwolYFGM9pU

Je had misschien verwacht dat de goudvis na afloop in stukjes uiteengeslagen zou worden. Dit wordt vaak met bijvoorbeeld een roos, een mandarijnenpartje of een banaan wordt gedaan, die in de vloeibare stikstof hebben gelegen. Echter, na een paar seconde wordt de goudvis weer terug in het water gedaan, en leeft het beestje gewoon nog! Hoe kan dat?

De goudvis overleeft dankzij het Leidenfrosteffect. Doordat de goudvis meer dan 200°C warmer is dan de vloeibare stikstof, kookt de stikstof rondom de goudvis zo snel, dat er een dun isolerend gaslaagje ontstaat. Daardoor bevriest de goudvis niet meteen. Vaak wordt dit effect op een iets diervriendelijke manier gedemonstreerd door wat vloeibare stikstof over iemands hand te gieten. Maar dit kan natuurlijk ook.

Via Geekologie

Muziekvideo van het Goodman Cancer Research Centre

Het is weer zo’n maandag. November, grijs, einde van het jaar nadert en er is meer werk dan ooit. Vlak voor de feestdagen lijken alle docenten te vergeten dat de Kerstvakantie bedoeld is om uit te puffen. Tijd voor een muziekje.

Wetenschappers van het Goodman Cancer Research Centre in Quebec, Canada, hebben deze videoclip in elkaar gedraaid. De originele muziek is van Taio Cruz met Dynamite, maar die strakke dance moves liegen er niet om.

httpvhd://www.youtube.com/watch?v=Hg1yw8D3glE

Andere muziekvideo’s uit het lab: Vandaag is een labdag en de chemische reclameliederen.

Tip van Anniek.

Kristallen van een lezer

De Scheikundejongens hebben al vaak geschreven over kristallen. Over sneeuwvlokjes, kunst met kristallen, vloeibare kristallen, stiekeme kristallen, en over het zelf groeien van kristallen en wat ons resultaat daarvan was. Eén van onze lezers, Nienke Saanen, heeft ook kristallen gegroeid en stuurde ons onderstaande foto’s.

De kristallen zijn gemaakt van aluin, maar wel met wat speciale ingrediënten. Een aantal van de kristallen is bijvoorbeeld gegroeid op een stukje gips, zoals goed op de foto hierboven te zien is.

Er is ook kleurstof gebruikt om de kristallen een kleurtje te geven: een aluinkristal is normaal gewoon kleurloos. Nienke heeft ons ook een lijstje met de gebruikte kleurstoffen gestuurd, met bijbehorende INCI-nummers, zoals te koop bij Hekserij.

De kristallen van Nienke zijn allemaal enkele centimeters groot. Ze zijn weliswaar niet monokristallijn (d.w.z. een éénkristal, zonder breuken), maar dat maakt ze niet minder indrukwekkend. Heb jij ook mooie kristallen gegroeid? Stuur je foto’s dan op!