Nieuwe server, nieuwe site, zelfde jongens

Welkom in 2016, het jaar waarin alles anders is. Mark en ik hebben in deze kerstvakantie de site eens grondig onder handen genomen en voor de geïnteresseerden leggen we graag uit wat precies. We hebben een nieuwe server, de site heeft een nieuw uiterlijk en op de achtergrond is er een heleboel veranderd aan de software.

Afbeelding van onze nieuwe server: een Raspberry Pi 2 Model B, met een 900 MHz quad-core ARM Cortex-A7, 1 GB SDRAM en een 8 GB microSD. Creative Commons CC BY-SA.
Schematische afbeelding van onze nieuwe server: een Raspberry Pi 2 Model B, met een 900 MHz quad-core ARM Cortex-A7, 1 GB SDRAM en een 16 GB microSD. Afbeelding van de Raspberry Pi Foundation, licentie: Creative Commons CC BY-SA.

Lees verder Nieuwe server, nieuwe site, zelfde jongens

Dr. Mark en het rode goud

Mark is gepromoveerd en heet nu dr. Mark. Maar niet zomaar, cum laude, ook dat nog. Of zoals we bij ons thuis zeggen: “Kan je bek nóg verder open?!” Beste Mark, namens de voltallige redactie van de Scheikundejongens wens ik je van harte gefeliciteerd.

Paranimf Aldo (l), en promovendus Mark, enkele momenten voor de uitreiking van het doctoraat. Foto door Jasper Landman.
Paranimf Aldo (l), en promovendus Mark, enkele momenten voor de uitreiking van het doctoraat. Foto door Jasper Landman.

Lees verder Dr. Mark en het rode goud

Het PAC-symposium 2012

De meeste wetenschap wordt gedaan in kleine groepjes. Ikzelf werk bijvoorbeeld vooral samen met een assistent-professor, twee of drie andere promovendi en misschien nog een post-doc of wat. Daarnaast zijn er natuurlijk nog de technici/analysten op het lab en mijn professor. Eigenlijk een aardig klein groepje om ideeën mee uit te wisselen. De meeste kennis haal ik natuurlijk uit wetenschappelijke artikelen. Het nadeel daarvan is dat het vinden van gerichte informatie heel erg lastig is. De meeste artikelen in mijn vakgebied behandelen namelijk iets wat ik nét niet wil. En als ik niet begrijp wat er in zo’n artikel staat, dan kan ik er niet zoveel mee.

Afbeelding © Marte van der Linden & Ellen Landman

Lees verder Het PAC-symposium 2012

Wat gaan de Scheikundejongens doen?

Woensdag kregen de Scheikundejongens na vijf jaar studeren hun master-diploma. Dat betekent dat we nu geen studenten meer zijn, maar wat gaan we dan met ons leven doen? Het antwoord luidt: promoveren! Aldo gaat promoveren aan de TU Delft en Mark aan de Universiteit Utrecht. Daarom hebben we de over ons-pagina bijgewerkt. Ook hieronder kun je lezen wat we nu precies doen.

Over Aldo

Mijn naam is Aldo G. M. Brinkman en ik ben promovendus aan de Technische Universiteit Delft. Ik doe nu onderzoek naar veldeffect transistor-sensors. Stel je twee blokjes metaal voor, met daartussen een stukje geleidend materiaal. Je zou nu de elektrische eigenschappen van het tussenliggende materiaal kunnen meten door contact te maken met de blokjes metaal. Wat ik nu doe, is het tussenliggende materiaal zó kiezen, dat als er een bepaald (geladen) deeltje in de buurt komt, de elektrische eigenschappen die gemeten worden, veranderen. De twee metalen blokjes met daartussen een ander materiaal is de transistor en dat (geladen) molecuul zorgt voor het zogenaamde veldeffect. Samen vormt het de sensor. Helaas mag ik niet zeggen welke materialen ik gebruik of wat voor soort moleculen ik probeer te meten, totdat ik mijn bevindingen in een wetenschappelijk artikel heb gepubliceerd.

Als je mij persoonlijk wil volgen, kun je meer over mij lezen op mijn persoonlijke website.

Over Mark

Ik heet Mark Vis en ben promovendus aan de Universiteit Utrecht. Vier jaar lang doe ik onderzoek bij de vakgroep “Fysische en Colloidchemie” over het maken van emulsies zonder vet of olie. Veel voedingsmiddelen danken hun textuur aan het niet mengen van water en olie/vet. Mayonaise is bijvoorbeeld een sterk geconcentreerde emulsie van oliedruppeltjes in water. Mijn onderzoek gaat erover of stabiele emulsies ook zonder olie te maken zijn. Wellicht is dit mogelijk met biopolymeren zoals dextraan (een polysacharide) en gelatine (een bewerkt eiwit). Dextraan en gelatine lossen namelijk allebei goed op in water, maar mengen niet met elkaar wanneer ze opgelost zijn in water. Het is echter nog nooit goed gelukt om een stabiele emulsie van waterige dextraan-druppeltjes in een gelatine-oplossing te maken (of omgekeerd), en tijdens mijn onderzoek wil ik gaan bekijken of dat mogelijk is, en zo ja, hoe.